Backstage

    Kim-Jomi Fischer en Marta Alstadsæter | Engel

    Door: Lian Sarneel

    Met ‘Engel’ zoeken de Nederlandse Kim-Jomi Fischer en Noorse Marta Alstadsæter naar de ultieme balans tussen dans en circus. Hun bewegingstaal gaat niet uit van twee losse disciplines: de dans houdt nergens op, maar alles zal ook altijd circus zijn. Dat maakt het werk uniek in zijn soort. Kim-Jomi: “Er zijn maar weinig producties waar je zoiets op dit niveau kunt zien.”

    Booming
    Kim-Jomi Fischer (1985) en Marta Alstadsæter (1990) wonnen in februari van dit jaar de BNG Dansprijs, een prijs die bijzonder getalenteerde makers met (inter)nationale potentie ondersteunt, en zijn booming. Ze komen net terug van een tour door de Verenigde Staten en Canada, monteerden de voorstelling ‘Engel’ in Podium Bloos in Breda, waarna ze naar Noorwegen vlogen voor hun Noorse première. Op zaterdag 30 juni zijn ze weer op Hollandse bodem voor de Nederlandse première op LA Breda. Ze zijn moe, maar het is een droom die uitkomt. Een jaar geleden klopten ze met een voorstudie van ‘Engel’, een schets van 30 minuten, aan bij fondsen, podia en danswerkplaatsen. Met succes: het duo kreeg de mogelijkheid om het werk door te ontwikkelen naar een volwaardige voorstelling.

    Vragen
    Kim-Jomi en Marta lieten zich voor ‘Engel’ inspireren door de gedichtenbundel ‘Stof dat als een meisje’ van Toon Tellegen, waarin een man getart wordt door een engel. De bundel raakt aan de vragen die hen zelf bezighoudt: Door wie of wat worden we eigenlijk geleid in het leven? En wat is ons bewustzijn? Het zijn dingen die we niet kunnen begrijpen, maar waar we wel vat op zouden willen hebben. Het duo maakt deze voorstelling niet om antwoorden te geven, maar om een nieuwe ingang te creëren. Ze pleiten ervoor om met een open blik te kijken naar alles wat er is en naar wat er zou kúnnen zijn. Om je open te stellen voor je hele systeem en niet alleen voor je ratio. Marta: “We voelen ons beperkt door de strikt wetenschappelijke benadering van het leven vandaag de dag, daardoor verliezen we de verbinding met andere, meer spirituele, kanten ervan. ‘Engel’ gaat ook over vrede sluiten met de strijd tegen dat wat we niet kunnen vatten.”

    Ratio loslaten
    De beelden die Kim-Jomi en Marta maken, ontstaan vanuit bewegingsstructuren waarin ze de mogelijkheden van zowel hun eigen fysiek als van de cross-over tussen dans en circus binnen het thema onderzoeken. Daarna is het schaven en schuiven geblazen met dat materiaal. De volgorde van de beelden en details, zoals de manier waarop ze  in en uit acrobatische sequenties komen, luisteren nauw als het gaat om het geven van de juiste context aan hun fysieke spel. De poëtische benadering van het thema zorgt ervoor dat de beelden het narratief over de man en de engel ontstijgen. Wat je ziet is de vertegenwoordiging van de dualiteit die in ons allemaal huist. Omarm je die of verzet je je? Word je gestuurd of stuur je zelf? Zijn we wel zo autonoom als we denken te zijn? Kim-Jomi en Marta willen mensen uitnodigen om die ratio eens even los te laten, zodat er ruimte komt voor een meer intuïtieve staat van zijn. Zo hoopt het jonge makersduo nieuwsgierigheid aan te wakkeren naar gevoelens of ideeën die niet uit te leggen zijn.

    Spectaculair
    Voor de voorstelling geldt eigenlijk hetzelfde als voor de thematiek: je hoeft het niet uit te kunnen leggen om het te kunnen begrijpen. Je hoeft er alleen maar voor open te staan. Volgens Kim-Jomi is deze voorstelling ook bij uitstek geschikt voor een publiek dat weinig tot geen moderne dans of performance art heeft gezien. Je hebt namelijk geen voorkennis of kijkervaring nodig om de voorstelling te kunnen volgen. “We bieden een easy acces, we duiken in ingewikkelde materie op een toegankelijke manier.” Los daarvan is de voorstelling vol acrobatiek vooral ook spectaculair en daarmee op meerdere niveaus interessant om naar te kijken. Marta: “De sensatie van het live meemaken, de lichamen die je ziet strijden, de uitputting die je haast kunt voelen: dat is het moment waarop de voorstelling daadwerkelijk wordt geboren.”

    ‘Engel’ is een coproductie van Dansateliers, Podium Bloos, Festspillene, iNord-Norge.

    ‘Engel’ van Kim-Jomi Fischer en Marta Alstadsæter is op zaterdag te zien op LA Breda in de Podium Bloos.

    WANTED: bouwstenen (pastic afval)

    KUNST-OF VERPAKDING
    (in-geplakte verbinding)

    Op zaterdag en zondag kunnen bezoekers samen met anderen bouwen aan een groot kunstwerk in het festivalhart. Nieuwe Veste zorgt voor professioele makerscoaches en kunstenaars die je kunnen helpen bij je ontdekkingstocht. Iedere bezoeker is deelnemend kunstenaar aan een groot gezamenlijk bouwwerk samen met kunstenaar Gert Paans. Dit kunstwerk verbindt zowel mens als
    kunststof.

    Op zaterdag start de opbouw van het kunstwerk om 15.00 uur. Op zondag 1 juli presenteert het open atelier om 16.45 uur het eindresultaat van twee dagen lang ontwikkeling met LA Breda als canvas.

    Neemt allen lege schone plastic flacons, potjes en petflesjes mee en tot LA Breda.

    “Laat het plastic tot mij komen en verhinderd het niet”

    Schippers&VanGucht | Warnet (7+)

    Door: Lian Sarneel

    “Kom dan, als je durft!” Tenminste, als je iets wilt beleven wat je nog nooit eerder hebt meegemaakt. Het is geen theater, geen film, geen installatie, geen performance: “het is een totaal wacko beleving.” Als het makersduo Jellie Schippers en Myriam Van Gucht te horen krijgen dat iets écht niet kan, dan is dat voor hen een teken dat ze in de goede richting zitten.  

    Twee kapiteins
    Jellie Schippers (regisseur) en Myriam Van Gucht (scenograaf) werken vaak tegen de theaterconventies in en maken het zichzelf graag moeilijk. Met twee kapiteins die elk vanuit hun eigen discipline aan het roer staan, ontkom je daar niet aan. Die combinatie zorgt ervoor dat iets nooit louter theater of installatiekunst is. Het is altijd een dialoog tussen beeld en inhoud. En daarmee krijg je alles wat je verwacht, in ieder geval niet.

    Ode aan de gewone mens
    Stel dat je honderd wordt, wie ben je dan en hoe kijk je dan – met je hele geschiedenis in je rugzak – naar de wereld en naar het leven? ‘Warnet’ is een voorstelling die probeert de wirwar van het leven te vangen in een vorm die beroep doet op al je zintuigen. Maar dan ook echt helemaal 360 graden rond. Een uur lang krijg je de ogen van een ander, waardoor je de wereld op een volledig nieuwe manier beleeft. In deze associatieve voorstelling stap je uit je eigen vertrouwde leven en kom je terecht in iemands hoofd. Inclusief alle beelden en geluiden die daar bij horen. Acteur Toon Kuijpers speelt in ‘Warnet’ 40 rollen tegelijk. Van nul tot honderd: het hele leven komt in al zijn facetten voorbij. We zien flarden van de tijd die achter hem ligt. Beelden en herinneringen komen langs en ontmoeten elkaar. De voorstelling is volgens Jellie een pleidooi om beter naar elkaar te kijken, om elkaar weer op te merken. Iedereen is druk met zichzelf en we merken die ander die we op straat voorbijlopen vaak niet eens meer op, laat staan dat we er gedachtes bij hebben. Myriam: “Het gaat ook over hoe moedig mensen soms zijn, die wij niet zien. Iedereen vecht op zijn eigen manier voor hetzelfde. Het is ook een ode aan de gewone mens met zijn moed en zijn kracht.” Met deze voorstelling willen Jellie en Myriam al die mensen en hun levens vieren.

    Puzzel
    ‘Warnet’ speelt zich af in een sneeuwwitte kubus van 8 bij 8 meter. Die kubus is als een wereld op zich die je overal neer kunt zetten. Tijdens LA Breda wordt de kubus neergezet in Electron. Zodra je die wereld betreedt, weet je niet meer wat je overkomt en waar je moet kijken. Op alle vier de wanden wordt een film geprojecteerd. Dat is niet alleen technisch, maar ook artistiek een uitdaging: het is namelijk een film die via alle wanden in elkaar overloopt en ook op iedere wand afzonderlijk weer een film op zich is. Ondertussen klinkt een soundscape als de soundtrack van al die films. Het bij elkaar krijgen van alle elementen is ingewikkeld, maar volgens Schippers&VanGucht wel de  leukste puzzel die je kunt maken. Omdat de voorstelling zich niet in een theaterzaal, maar in de kubus afspeelt, is vluchten onmogelijk. Het is exemplarisch voor hoe Jellie en Myriam zichzelf uitdagen. In tegenstelling tot in een theaterzaal, is er in de kubus namelijk geen achterkant; je kunt je nergens achter verstoppen. De acteur kan niet af. Je kunt iets niet even niet uitlichten. Myriam en Jellie hebben de volledige ruimte en alles wat zich daar in bevindt zelf geschapen. Alles is zichtbaar en niks is toevallig. Dat gegeven dwingt hen om overal over na te denken en alles betekenis te geven.

    Leefwereld
    Ondanks het associatieve karakter van de voorstelling en de veelheid aan indrukken, is het geen ingewikkelde voorstelling. Schippers&VanGucht houden niet van ingewikkelde kunst. “We willen gewoon dat je iets meemaakt wat je nog nooit hebt gezien.” Dat geldt voor zowel jong als oud: iedereen vanaf 7 jaar is welkom. Myriam en Jellie maken voorstellingen voor een brede doelgroep, omdat ze geloven dat kinderen en volwassenen dezelfde leefwereld delen. Dat gemengde publiek zorgt voor een uitwisseling van beleving van de voorstelling: Iemand van 8 jaar zal anders naar de voorstelling kijken dan een dertiger. Of iemand die nog wat verder is in zijn leven. En wat dat bij ‘Warnet’ oplevert? Jellie: “Ik hoop gewoon dat mensen elkaar daarna een dikke kus geven en misschien hun opa en oma ook. Dat hoop ik eigenlijk heel erg.”

    Warnet is een productie van Schippers&VanGucht, in coproductie met Het Zuidelijk Toneel.

    ‘Warnet’ van Schippers&VanGucht in coproductie met Het Zuidelijk Toneel is op zaterdag en zondag te zien op LA Breda in de Makershal van Electron. Meer info: www.schippersenvangucht.com

     

    Willum Geerts | STEM|STUK#2

    Door: Lian Sarneel

    Alleskunner Willum Geerts is bevlogen en enthousiast. Eigenlijk overal over. Hij praat zoals hij werkt, merk ik. Onderzoekend, zijn eigen gedachten ordenend. Soms nog geen idee waar we heen gaan. Maar we gáán. En dan komen we altijd ergens uit.  

    Allemaal prachtig
    Willum Geerts (1971) is multidisciplinair kunstenaar. “Performance, muziek, schilderen, video: ik vind het allemaal prachtig.” Hij studeerde af in de schilderkunst, omdat er destijds simpelweg nog geen ruimte was op de academies voor interdisciplinair werk. Het was schilderen, beeldhouwen of grafiek. Maar Willum is ontzettend nieuwsgierig, van kinds af aan, en wil overal gewoon zélf mee aan de slag. In zijn werk speelt hij met zowel materiële als performance elementen die voor iedereen herkenbaar zijn, waardoor je al gauw wordt meezogen in zijn verhaal, dat geen verhaal is.

    Magische momenten
    Machtsverhoudingen en de huidige meningencultuur zijn belangrijke thema’s in zijn werk. “Ik heb de behoefte om een uitspraak te doen over de tijd waar we in leven.” Toch is Willum geen kunstenaar die heel bewust werkt vanuit die thematiek. Hij wordt continu geïnspireerd door de dingen in zijn dagelijks leven en ergens valt hem dan iets in. “Verrek, dit klopt!” Het zijn de magische momenten in zijn werk die hem uitdagen tot nader onderzoek. Van daaruit kan hij verder met wat het beeld hem te vertellen heeft. Voor LA Breda blaast Willum de bestaande installatie ‘ALLES MOET WEG’ nieuw leven in. Het statisch spiegelende beeld wordt verstoord door enorme zwarte ballonnen, waardoor er ter plekke een nieuwe compositie ontstaat. Het subtiele spel met de ballonnen die uiteindelijk langzaam zullen leeglopen, het risico dat ze kunnen knappen, de verandering van het perspectief: Het levert een spanning op die machtsverhoudingen blootlegt. Wie heeft wie eigenlijk in de greep? En wat voor spel, dat je nauwelijks met het blote oog kunt waarnemen, is er ondertussen gaande?

    Losse klanken
    De performance ‘STEM|STUK #2’, die Willum speciaal ontwikkelt voor LA Breda, ontstond vanuit zijn fascinatie over de huidige meningencultuur. Die fascinatie vormt de aanleiding voor een kunstwerk van woorden, klanken en stemmen. Willum vindt taal fascinerend: “Het zijn ook maar gewoon klanken die je kunt deconstrueren en waar je mee kunt schuiven, waardoor je loskomt van de betekenis en er weer onverwachte verbindingen en nieuwe betekenissen ontstaan.” Wat gebeurt er wanneer we de bestaande afspraken over taal loslaten? Als je uitspraken reduceert tot losse klanken die in een andere volgorde klinken of zelfs allemaal tegelijkertijd, dan ontstaan er speelse, vervreemdende vocalises die een geheel eigen standpunt innemen. Willum gaat met acht zangers uit de omgeving Breda op ontdekkingstocht om de impact van de stem te onderzoeken en klank opnieuw te orkestreren. Hij zit nog middenin dat proces en zal dus niet met een kant-en-klaar script bij de zangers aankomen. Er zijn nog zoveel ideeën om uit te proberen en dat kan alleen met de groep. “Met elkaar komt er een bepaalde energie vrij die ik in mijn eentje in de studio niet kan nabootsen.”

    Live performance
    Willum had al langer de wens om deze performance te maken bij de installatie ‘ALLES MOET WEG’ en daar krijgt hij nu de kans voor. En ook nog eens in Electron Kopse Kant met zijn indrukwekkende akoestiek. “Het is daar prachtig, met die trappen, heel monumentaal. Ik kan me voorstellen dat het werk daar heel goed tot zijn recht komt.” De performance en de installatie versterken elkaar. Door de vlakken die alle kanten op spiegelen, zie je jezelf en de omgeving ineens heel anders en creëert Willum nieuwe verhoudingen in de ruimte. Hij nodigt het publiek dan ook vooral uit om dichtbij te komen en goed te kijken. Iedere dag wordt afgesloten met de live performance STEM|STUK #2; dan moet alles bij elkaar komen en dat levert een nieuwe spanning op. “Mijn werk is een poging om momenten te creëren waarin verwarring en chaos nieuwe verbindingen tot stand brengt. Die ontstaan door de elementen die ik heb bedacht. En tijdens het festival gebeurt het zelfs drie keer achter elkaar. Dat doe ik normaal nooit. Het theatrale aspect dat bij de live performance komt kijken vind ik heel spannend, echt een uitdaging!”

    STEM|STUK#2 komt tot stand in samenwerking met Electron.

    STEM|STUK #2 van Willum Geerts is als installatie op vrijdag, zaterdag en zondag doorlopend te zien op LA Breda in Electron Kopse Kant. Iedere dag wordt afgesloten met een live performance. Lees meer over zijn voorstelling op LA Breda. Meer info: www.willumgeerts.nl

    Jija Sohn | Tamago

    Door: Lian Sarneel

    Ik ontmoet Jija in de Stokvishallen, om de hoek bij Podium Bloos in de Belcrum waar straks de voorstelling plaats zal vinden. Ze heeft net een doorloop achter de rug en komt breekbaar en timide over. In ons gesprek ontdek ik, dat ze dat allesbehalve is. En dat haar performance ‘Tamago’ juist daar over gaat.

    Het roer om
    Jija Sohn (Japan, 1982) gooide, voor haar gevoel, op het nippertje het roer om. Ze was 27 en had al een opleiding toegepaste taalkunde achter de rug toen ze zich meldde bij SNDO in Amsterdam, een opleiding tot choreograaf. Jija stond toen al een tijdje voor de klas, maar het lesgeven gaf haar niet genoeg voldoening en ze was altijd op zoek naar mogelijkheden om te dansen. Het was een innerlijke drang. Ze had geen idee wat haar precies te wachten stond, maar volgde haar intuïtie: “Om heel eerlijk te zijn kwam ik er tijdens mijn auditie pas achter dat het om choreografie ging. Ik wist niets over choreografie, maar ik heb het maar gewoon gedaan. Ik had geen keus.”

    Verdrietig
    Jija studeerde in 2015 af met ‘Tamago’ (ei), de solo is een zoektocht naar ‘verwilderde’ vrouwelijkheid. Het is haar bildungs-werk: de performance waarin ze de vrouw werd die ze nu is. In haar werk is culturele diversiteit en de rol van de vrouw een belangrijk thema. Zelf hecht ze tegenwoordig veel minder aan wat de maatschappij van haar verlangt en heeft ze de culturele kaders losgelaten. Jija laat zich niet langer definiëren door zaken als leeftijd, geslacht, beroep of het land waar ze woont. Toen ze begin dertig was, verlangde ze naar een relatie, een kind, intimiteit, ergens thuishoren. Een onmogelijke situatie, want ze was alleen. “Ik was zo verdrietig.” Vanuit die worsteling ontwikkelde ze ‘Tamago’ en rukte zich los van alle conventies en maatschappelijke verwachtingen. Nu, drie jaar later, begrijpt ze het concept past echt, zegt ze zelf. “Door de afstand die ik nu heb, is de solo minder persoonlijk, waardoor ik beter kan kijken naar het materiaal. Door het nu opnieuw te spelen, kan ik het stuk verdiepen en heb ik meer te geven aan mijn publiek.” Dat is de meerwaarde van het hernemen van ‘Tamago’.

    Barbie
    In de voorstelling werkt Jija met dromerige beelden, ze maken langzaam plaats voor een rauwe realiteit. De balen hooi die een visueel landschap vormen, worden onderdeel van haar fysieke spel. Gaandeweg ontdekt een vrouw de rauwe en wilde kant van zichzelf en komt ze tot de conclusie dat ze desondanks haar vrouwelijkheid niet los hoeft te laten. “Om dat te benadrukken gebruik ik Barbie ook als metafoor: krachtig zijn is niet alleen voorbehouden aan mannen. Je kunt sterk en onafhankelijk zijn mét al je vrouwelijke kwaliteiten.”

    Balen hooi
    In deze weken voor het festival is ze hard aan het werk. De performance staat grotendeels, maar haar uithoudingsvermogen nog niet. Het is een performance die fysiek veel vergt en dus gaat ze hardlopen, zwemmen en doet ze push-ups. De balen hooi waarmee Jija werkt, zijn zowel haar vriend als haar vijand. Ze moet altijd weer even over de drempel heen om zich helemaal te geven, want het samenspel is zwaar. “Ik wil het hooi eerst niet eens aanraken, omdat ik weet dat het pijn gaat doen. Maar ik weet dat ik hier doorheen moet.” Het is ook angst: als ze eenmaal die drempel over is, heeft ze namelijk geen remmingen meer. Daarnaast is het zoeken naar de juiste staat van zijn: een bepaalde gevoeligheid, de juiste omstandigheden creëren. Wegzakken in eenzaamheid, verlangen naar intimiteit. Ze moet zelf opnieuw op zoek naar die gevoelens uit een periode die ze achter zich heeft gelaten.

    Overwinningsdans
    In tegenstelling tot wat de thematiek misschien doet vermoeden, zoekt Jija de zwaarte niet op. Stuntelig, absurd en vol dubbele standaarden. “Een hilarisch ritje in de achtbaan”, noemden haar vrienden ‘Tamago’. De voorstelling die verstild begint, eindigt als een groot feest waar tien dansers uit de omgeving Breda aan meedoen. “Het als een overwinningsdans. Alles is goed nu, ik wil vieren dat ik hier ben en iedereen hoort daarbij.”

    ‘Tamago’ is een coproductie van Podium Bloos.

    Tamago van Jija Sohn is op vrijdag (reeds uitverkocht) en zaterdag te zien op LA Breda in de Stokvishallen (boven). Lees meer over Tamago op LA Breda. Meer info: www.jijasohn.com

    LA Breda zoekt vrijwilligers

    het festival waar kunst tot leven komt
    Op 29 en 30 juni en 1 juli kun je jezelf onderdompelen in dit verrassende festival in de Belcrum boordevol voorstellingen variërend van theater, circus, muziek, dans, visuele kunst en nog veel meer. Festival LA Breda vindt plaats in allerlei loodsen en bijzondere plekken rondom het industriële KlaversJansen-terrein.

    Zinnenprikkelend, dicht op de huid en grensverleggend; dat is LA Breda! De verschillende kunstvormen komen letterlijk tot leven.

    Zonder vrijwilligers geen LA Breda. Samen maken we deze editie tot een succes!

    We zijn op zoek naar vrijwilligers voor diverse functies.

    In ruil voor jouw inzet krijg je het volgende terug:
     een origineel LA Breda crew-shirt
    – lunch/diner tijdens het festival (afhankelijk van je dienst)
    – consumptiebonnen (2 per dienst van 4 uur)
    – 1 passe-partout voor het festival op een dag naar keuze
    – een diepe buiging van de Festival LABreda-organisatie : )

    Daarnaast heb je de unieke mogelijkheid om LA Breda zowel voor als achter de schermen mee te maken.

    Ben je minimaal één dagdeel beschikbaar op 29 juni, 30 juni en 1 juli ? (bouw/breekploeg: indien mogelijk ook 1 dag voor en na het festival)

    Meld je dan aan via Moniek van Vugt (vrijwilligersbegeleider LA Breda) via vrijwilligers@labreda.nl o.v.v. het aantal dagen en dagdelen dat je beschikbaar bent en de functie waar je interesse in hebt.

    PS: op dinsdag 12 juni om 19.30 uur staat er een vrijwilligersavond gepland, dus fijn als je daar ook bij kunt zijn!

    Gezocht: 8 Stemmen (m/v) voor performance Willum Geerts tijdens festival LA Breda

    Speciaal voor Live Art festival LA Breda ontwikkelt kunstenaar Willum Geerts momenteel een nieuw STEM | STUK dat deel zal uitmaken van zijn performatieve installatie in de monumentale setting van Electron, Breda.

    Hiervoor zoeken wij zangers en zangeressen die tijdens deze bijzondere performance hun stem willen laten horen.

    Vereisten: 

    – een open blik
    – enige podiumervaring
    – goed volume
    – ritmegevoel
    – niet bang je stem voor publiek te verheffen
    – leeftijd tussen de 18 en 60 jaar
    – noten kunnen lezen is mooi meegenomen, maar is niet noodzakelijk
    – geïnteresseerd in hedendaagse kunst en theater
    – plezier hebben

    Data / praktisch:
    – De performance vindt plaats op 29, 30 juni (avond) en 1 juli (middag)
    – de performance duurt ongeveer 15 minuten
    – Er zullen 2 á 3 repetitiedata worden gepland incl. een generale repetitie op 28 juni in de avond
    – Aanmelden kan via dit formulier

    DANSERS GEZOCHT voor Jija Sohn – Tamago

    Voor een Bloos-productie met choreografe Jija Sohn zijn we op zoek naar 10 (amateur)dansers, het liefst zo gevarieerd mogelijk: man/vrouw/oud/jong noem maar op. Jija Sohn onderzoekt in haar werk hoe culturele diversiteit kan worden omgezet in een universele waarde. Zij weet met haar voorstellingen een donkere, magische wereld op te roepen, radicaal, maar toch vol humor. Heb jij zin om deel uit te maken van deze unieke mogelijkheid om te werken met een professionele choreograaf en te spelen op een festival? Geef je snel op!

    Wat we van je vragen is: 
    – Aanwezig bij een repetitie op woensdagavond 27 juni van 18:00 – 20:30 uur
    – Aanwezig bij try-out op donderdag 28 juni om 19:00 uur
    – Aanwezig bij de voorstellingen op vrijdag 29 juni om 20:00 (première!) en zaterdag 30 juni om 16:00 en 20:00 uur.

    Wat je ervoor terugkrijgt is:
    – Een onvergetelijke ervaring om met een professionele choreograaf te werken en onderdeel te zijn van een dansvoorstelling
    – Een vrijkaart

    Meld je vóór 18 juni 2018 aan via lauraholleman@podiumbloos.nl

    Theaterwerkplaats Ctrl-f zoekt spelers voor LA Breda!

    Op LA Breda speelt Theaterwerkplaats Ctrl-f de voorstelling uniFORM. De voorstelling is afgelopen seizoen gemaakt door theatermaker Jorg van den Kieboom en choreografe Heather Ware en is een theatrale zoektocht van negen jongeren naar de relatie tot de ander.

    Voor een belangrijk moment in de voorstelling zoeken we spelers die het leuk vinden om fysiek bezig te zijn en op die manier een bijdrage te leveren aan de voorstelling. Leeftijd speelt hierbij geen rol!

    De volgende data zijn belangrijk:

    Repetitie:
    Zondag 10 juni 13:00-16:00 / Podium Bloos

    Generale Repetitie:
    Maandag 25 juni van 18:00-21:00 / Podium Bloos

    Voorstelling:
    Zondag 1 juli 16:00 / Podium Bloos

    Meld je nu aan via: lauraholleman@podiumbloos.nl
    Wanneer er een van de data of enkele tijden onhandig voor je zijn kun je dit ook aangeven wanneer je je aanmeldt.